Skip to main content

Dissected Buddha, 2011


Gonkar Gyatso, Dissected Buddha, 2011,
samklipp, límmiðar, pensill á pappír, 280 x 229.9cm,
Metropolitan Museum of Art, New York, USA.

Flestir myndlistarmenn afmá hnitanet sem þeir nota til mælingar (sem auðveldar myndbygginguna), en athyglisvert er að Gyatso heldur því oftast í einhverju formi vegna þess að hann lítur á það sem tákn nútímalegrar framsetningar á leiðandi línum, eins þeim í gullna sniðinu.


Ef litið er á verkið frá búddískri goðafræði, mætti túlka formin sem eru innan og utan við útlínur Buddha, sem Mara, táknmið ills anda, tálsýnar og endurfæðingar. Skv. goðsögninni, sendi Mara her sinn til að freista Buddha með efnislegum og lostafullum gæðum, en þessi gæði eru einnig tákn ofbeldis. Þegar við rýnum í fjöldan af þessum smáu formum, dregur það athygli okkar frá hugtakinu BuddhaGyatso notar þessa framsetningu til að sýna okkur hvernig við missum sjónar á heildarmyndinni í nútíma neyslusamfélagi þegar við einblínum á lítilvæga og truflandi hluti sem skipta ekki máli

Efniviðurinn er mikilvægur í túlkun verksins. Í úrklippum slagorða og auglýsinga, vísar Gyatso í áhrif sem ólíkar menningar hafa á hann. Textinn og límmiðarnir gegna stóru hlutverki í verkinu, en tilgangurinn er að koma upplýsingum á framfæri. Textinn er tæki fyrir pólitíska yfirlýsingu, þ.e.a.s. hann notar hefðbundna kínverska skrautritun (blek eða pensil) sem tákn fyrir mismunandi viðhorf í Tíbet, og erfiðleika á milli Tíbet og Kína. Límmiðarnir eru gaumgæfilega valdir og settir saman til að túlka ólíkar upplýsingar, en þeir eru framsettir í menningarlegu og sögulegu samhengi, ekki fagurfræðilegu.

Þegar á heildina er litið, er verk Gyatso endurspeglun alls sem fyrirfinnst í öllum menningum. Verkið er listræn túlkun, en ekki vísun í trúarlega dýrkun, og með þvi að blanda heilögu formi við tákn úr neyslusamfélaginu vekur hann upp spurningar hjá áhorfandanum um hvort tilvist heilagrar listar geti verið raunveruleiki í nútímasamfélagi, en skv. Gyatso hlýtur uppljómunin sem er kennd við Buddha að vera afleiðing alls sem manneskja hefur upplifað og reynt að skilja. Form Buddha sjálfs er hugsað sem ílát sem inniheldur þessa upplifun.

Gyaso segist heillaður af vestrænni og austurlenskri menningu. Í viðtali við Alex Allenchey frá árinu 2014, nefnir hann að tilfinningatengsl og rætur hans séu bundin saman í Tíbet, en pólitískar og samfélagslegar skoðanir sínar tengir hann við vestrænan heim, Hann vill að fólk finni húmor í verkinu, en það á samt að vekja upp spurningar um nútímasamfélag. Verk hans eiga að sýna eiginleika blendings og umbreytingu alveg eins og hann hefur upplifað í sínu eigin lífi. Öll erum við hafsjór af upplýsingum sem koma frá samfélaginu sem við búum í og það kemur ósjálfrátt fram í listsköpuninni. Til útskýringar nefnir hann að pólitískar hugleiðingar koma fram í verkum hans án þess að það sé fyrirfram ákveðið. Hann getur ekki breytt því sem hefur mótað hann sem einstakling, Alveg eins og það er ekki er hægt að aðskilja Tíbet frá hugmyndum um pólitík og trúarbrögð, þá getur hann ekki aðskilið þessi sömu hugtök frá list sinni.

Gayatso gerir tilraun til að ná sátt og samlyndi á milli mismunandi menningarheima innan verksins, og með með sinni sérstöku framsetningu nær hann því. Fyrir Gyatso eru myndir annarra listamanna af Buddha ekki mjög trúarlegar. Það sem hann skynjar, er fegurð, ró, og sérstakar útlínur sem einkenna táknið. Í verki hans er Buddha stór geymsla sem inniheldur aragrúa af málefnum og skoðunum sem honum finnst athyglisverð eða sem hann er að kljást við. Hann setur þau öll saman í hóp inn í þetta ílát svo þau geti lifað saman í sátt. Í fullunnu verkinu skynjar hann svo friðsamlega tilfinningu þegar hann sér hvernig formin líta út saman Ásetningur Gyatso er því að sameina hugmyndir fremur en ádeila á neyslusamfélag.
„Artist´s bio.“ Vefsíða Gonkar Gyatso. Sótt þann 13. júní 2019. http://gonkargyatso.com/about-the artist/artist's-bio.
Behrendt, Kurt. „Tibetan Buddhist Art in the Twenty-First Century.“ Vefsíða The Metropolitan Museum of Art. Birt þann 12. mars 2014. https://www.metmuseum.org/blogs/now-at-the-met/2014/tibetan-buddhist-art.
Cotte, Sabine. „Materials in Gonkar Gyatso’s work: continuity and contrast with the Tibetan
painting tradition.“ AICCM Bulletin 35, no. 1 (2014): 22-32. doi: 10.1179/bac.2014.35.1.003.
„Dissected Buddha, 2011.“ Vefsíða The Metropolitan Museum of Art. Sótt þann 13. mars 2019. https://www.metmuseum.org/art/collection/search/623094.
„Gonkar Gyatso.“ Vefsíða Artsy. Sótt þann 13. mars. https://www.artsy.net/artwork/gonkar-gyatso-dissected-buddha.
Gyatso, Gonkar. „Tibetan Artist Gonkar Gyatso on Using Stickers to Battle Oppression.“ Viðtal eftir Alex Allenchey. Artspace, Vefútgáfa. Birt þann 16. desember 2012. https://www.artspace.com/magazine/interviews_features/meet_the_artist/meet_the_artist_gonkar_gyatso-5660.
Kelty, Russell. „Gonkar Gyatso Buddha in our Times.“ Articulate: Art Gallery of South Australia (2016): 24-25.
McDaniel, Craig og Robertson, Jean, Themes of Contemporary Art, Visual Art after 1980. Oxford, Englandi: Oxford University Press, 2017.


Popular posts from this blog

Pulp Fiction: Túlkun

  Heimildarmyndagerðamaðurinn John Grierson (1898-1972) lýsti heimildarmyndum sem skapandi framsetningu á raunveruleikanum (e. creative treatment of actuality). [1]  Oft er hægt að sjá sameiginleg einkenni í annars vegar heimildarmyndum og hins vegar skáldskap (hvíta tjaldsins). Í skáldskaparmyndinni  Pulp Fiction  (1994, Quentin Tarantino) má sjá hvernig leikstjórinn notar skapandi aðferð til að vísa í raunverulega sögu fyrri tíma og bera saman aðstæður nútímans við fortíðina, og einnig til að túlka aðalpersónur kvikmyndarinnar sem eru að knýja frásögnina áfram. Vincent Vega (John Travolta) og Mia Wallace (Uma Thurman) stíga inn í heim vinsællar menningar sjötta áratugarins þegar þau fara á veitingastaðinn  Jack Rabbit Slim´s  (mynd 1). Þar er starfsfólkið klætt upp sem sögulegar fígúrur þess tíma, eins og Buddy Holly og Marilyn Monroe. Þegar Mia stingur upp á veitingastaðnum, líkir hún Vega við Elvis Presley og segir að „Elvis manni“ myndi líka við þennan...

Heimildaljósmyndun landslags í listrænum heimi Péturs Thomsen

 Pétur  Thomsen  (f. 1973), ljósmyndari, hefur á undanförnum árum fengið mikið lof hérlendis og erlendis fyrir ljósmyndaseríur sínar, sem fjalla um tilraunir mannsins til að ráðskast með náttúruna, og breyta henni í manngert  umhverfi.[1 ] Hér fjalla ég um eitt helsta verk hans,  Aðflutt landslag , og ber það saman við stefnu í landslagsljósmyndun sem kom á sjónarsviðið í  USA  u.þ.b. 1976, undir nafninu,  New   Topographics  (Hið manngerða  landslag).[2 ] Aðflutt landslag  er verk Péturs í heimildaljósmyndun Kárahnjúkavirkjunar, þar sem hann fór reglulega að mynda, en hann hóf verkefnið árið 2003, og var að mynda til ársins 2007. Myndirnar sína umbreytingu náttúrunnar af mannanna völdum á þessu tímabili, og má sjá hið manngerða landslag taka á sig mynd í mismunandi árstíðum, þar sem hann fór bæði á sumrin og veturna til að mynda, svo hægt sé að sjá breytinguna í landslaginu frá ári til  árs.[3 ] Pétur leggur áhe...