Skip to main content

Pulp Fiction: Lýsing


Lýsing er notuð til þess að miðla upplýsingum um persónurnar og stjórna andrúmsloftinu í myndheildinni.[1] Í kvikmyndinni Pulp Fiction (1994, Quentin Tarantio) er notast við margar aðferðir í lýsingu til að greina á milli drungalegs og jákvæðs andrúmslofts, ásamt því að sýna eiginleika persónunnar og stjórna skynjun áhorfandans á ástandi, eins og kaldhæðni og húmor. Í eftirfarandi texta verður fjallað um annars vegar hálykilllýsingu sem einkennist af fjarveru skugga, og láglykillýsingu (í samblöndu ljóss og skugga) hins vegar, en í umræddri kvikmynd er helst notast við láglykillýsingu.[2]


Dæmi um láglykillýsingu er þegar Vincent Vega (John Travolta) fór með eiginkonu yfirmanns síns á heimili eyturlyfjasala til að bjarga lífi hennar eftir að hún hafði tekið of stóran skammt af heróíni (mynd 1). Í raunveruleikanum myndi vera hálykillýsing í herberginu. Það þarf að vera bjart til þess að koma í veg fyrir mistök á meðan verið er að bjarga mannslífi, en hefði atriðið verið lýst þannig, þá hefði sambandið á milli kvikmyndarinnar og áhorfandans ekki verið hið sama vegna þess að láglykillýsing hjálpar að gefa í skyn ólundarlegt og skítugt andrúmsloft (í þessu tilviki).[3] 


Mynd 1: Quentin Tarantino, Pulp Fiction, Miramax, Bandaríkin 1994, https://www.indiewire.com/2017/01/pulp-fiction-overdose-scene-scorsese-tarantino-watch-1201773966/.









Hálykillýsing og láglykillýsing eru viðloðandi í atriðinu þar sem Vega og Jules Winnifield (Samuel Jackson) eru staddir inni í íbúð til þess að ná í skjalatösku af mönnum sem eru þar (mynd 2). Þegar myndavélin snýr að þeim báðum þar sem þeir eru nýkomnir inn í íbúðina, sjáum við láglykillýsingu, sem gefur til kynna spennu. Einnig gefur lýsingin tilfinningu fyrir hversu langt bófarnir ætla að ganga til að ná markmiði sínu og álaginu sem Winnifield er undir í starfi sínu sem morðingi. Þegar við sjáum svo nærmynd af Winniefield þar sem hann kveður vers úr biblíunni, breytist lýsingin í hálykillýsingu (mynd 3). Allur líkami hans er uppljómaður til þess að leggja áherslu réttsýnina sem hann býr yfir í tilfinningaþrunginni ræðu sinni (áður en hann hefur skothríðina).[4]



 Mynd 2: Quentin Tarantino, Pulp Fiction, Miramax, Bandaríkin 1994, https://lbikerchic08aol.wordpress.com/2015/05/29/mise-en-scene-of-pulp-fiction/.











Mynd 3: Quentin Tarantino, Pulp Fiction, Miramax, Bandaríkin 1994, https://scrouse1989.wordpress.com/2014/05/22/lighting-evaluation-pulp-fiction/.








Hálykillýsing er notuð til þess að gefa í skyn kaldhæðni þegar við skoðum atriðið þar sem Winnifeld og Vega standa alblóðugir úti í dagsljósi eftir að skot hljóp óvart úr byssu Vegas sem varð til þess að Marvin (Phil LaMarr) lést (mynd 4). Þessi hörmulegi atburður er ekki sýndur í dramatísku samspili ljóss og skugga. Björt lýsing hjálpar áhorfandanum að skynja að Winnifield og Vega eru frekar rólegir yfir þessu. Í þeirra augum er þetta er einungis enn einn dagurinn á skrifstofunni[5] 


Mynd 4: Quentin Tarantino, Pulp Fiction, Miramax, Bandaríkin 1994, https://lbikerchic08aol.wordpress.com/2015/05/29/mise-en-scene-of-pulp-fiction/.






Með mismunandi aðferðum í lýsingu tekst leikstjóranum að skapa það andrúmsloft sem hann vill gefa í skyn í hverju atriði, þ.á.m. húmorinn og kaldhæðnina. Tæknin sem Tarantino notar í lýsingu er einkennandi í kvikmyndum hans. Við sjáum myrkvuðu hliðina á lífinu, en við fáum einnig tilfinningu fyrir að lífið sé ekki bara slæmt eða gott. Leikstjórinn vill sýna að fólk hefur margar víddir, og þá getur áhorfandinn myndað heildstæða skoðun á persónunni. Ef við værum t.d. alltaf að sjá Vega og Winnifield í drungalegu andrúmslofti láglykillýsingar, myndi okkur ekki líka eins vel við þá, vegna þess að við værum alltaf að sjá þá í neikvæðu ljósi.[6]






Heimildir

[1] Timothy Corrigan og Patricia White, The Film Experience: An Introduction. (Boston, USA: Bedford/St. Matin´s, 2018), 109.

[2] „Pulp Fiction Lighting Techniques,“ Vefsíða WordPress, birt þann 10. júlí 2015,  https://pulpfictionmoviereview.wordpress.com/2015/06/26/pulp-fiction-lighting-techniques/.

[3] Sama heimild.

[4] „Mise en Scène of Pulp Fiction, Lighting,“ Vefsíða WordPress, birt þann 29. maí 2015,  https://lbikerchic08aol.wordpress.com/2015/05/29/mise-en-scene-of-pulp-fiction/.

[5] Sama heimild.

[6] „Lighting Evaluation: Pulp Fiction,“ Vefsíða WordPress, birt þann 22. maí 2014, https://scrouse1989.wordpress.com/2014/05/22/lighting-evaluation-pulp-fiction/.

 

Labels:

Popular posts from this blog

Pulp Fiction: Túlkun

  Heimildarmyndagerðamaðurinn John Grierson (1898-1972) lýsti heimildarmyndum sem skapandi framsetningu á raunveruleikanum (e. creative treatment of actuality). [1]  Oft er hægt að sjá sameiginleg einkenni í annars vegar heimildarmyndum og hins vegar skáldskap (hvíta tjaldsins). Í skáldskaparmyndinni  Pulp Fiction  (1994, Quentin Tarantino) má sjá hvernig leikstjórinn notar skapandi aðferð til að vísa í raunverulega sögu fyrri tíma og bera saman aðstæður nútímans við fortíðina, og einnig til að túlka aðalpersónur kvikmyndarinnar sem eru að knýja frásögnina áfram. Vincent Vega (John Travolta) og Mia Wallace (Uma Thurman) stíga inn í heim vinsællar menningar sjötta áratugarins þegar þau fara á veitingastaðinn  Jack Rabbit Slim´s  (mynd 1). Þar er starfsfólkið klætt upp sem sögulegar fígúrur þess tíma, eins og Buddy Holly og Marilyn Monroe. Þegar Mia stingur upp á veitingastaðnum, líkir hún Vega við Elvis Presley og segir að „Elvis manni“ myndi líka við þennan...
Read more

Dissected Buddha, 2011

Gonkar Gyatso, Dissected Buddha, 2011, samklipp, límmiðar, pensill á pappír, 280 x 229.9cm, Metropolitan Museum of Art, New York, USA. Flestir myndlistarmenn afmá hnitanet sem þeir nota til mælingar (sem auðveldar myndbygginguna), en athyglisvert er að  Gyatso  heldur því oftast í einhverju formi vegna þess að hann lítur á það sem tákn nútímalegrar framsetningar á leiðandi línum, eins þeim í gullna sniðinu. Ef litið er á verkið frá  búddískri  goðafræði, mætti túlka formin sem eru innan og utan við útlínur  Buddha , sem Mara, táknmið ills anda, tálsýnar og endurfæðingar. Skv. goðsögninni, sendi Mara her sinn til að freista  Buddha  með efnislegum og lostafullum gæðum, en þessi gæði eru einnig tákn ofbeldis. Þegar við rýnum í  fjöldan  af þessum smáu formum, dregur það athygli okkar frá hugtakinu  Buddha .  Gyatso  notar þessa framsetningu til að sýna okkur hvernig við missum sjónar á heildarmyndinni í nútíma neyslusamfélagi þeg...
Read more

Heimildaljósmyndun landslags í listrænum heimi Péturs Thomsen

 Pétur  Thomsen  (f. 1973), ljósmyndari, hefur á undanförnum árum fengið mikið lof hérlendis og erlendis fyrir ljósmyndaseríur sínar, sem fjalla um tilraunir mannsins til að ráðskast með náttúruna, og breyta henni í manngert  umhverfi.[1 ] Hér fjalla ég um eitt helsta verk hans,  Aðflutt landslag , og ber það saman við stefnu í landslagsljósmyndun sem kom á sjónarsviðið í  USA  u.þ.b. 1976, undir nafninu,  New   Topographics  (Hið manngerða  landslag).[2 ] Aðflutt landslag  er verk Péturs í heimildaljósmyndun Kárahnjúkavirkjunar, þar sem hann fór reglulega að mynda, en hann hóf verkefnið árið 2003, og var að mynda til ársins 2007. Myndirnar sína umbreytingu náttúrunnar af mannanna völdum á þessu tímabili, og má sjá hið manngerða landslag taka á sig mynd í mismunandi árstíðum, þar sem hann fór bæði á sumrin og veturna til að mynda, svo hægt sé að sjá breytinguna í landslaginu frá ári til  árs.[3 ] Pétur leggur áhe...
Read more