Skip to main content

Þýskur expressjónismi i kvikmyndum.

Ólíkt frönskum kvikmyndum þá óx og dafnaði kvikmyndagreinin í Þýskalandi á erfiðum efnahagslegum og pólitískum tímum eftir fyrri heimsstyrjöld. Kvikmyndirnar vöktu athygli víða erlendis en þýskur expressjónismi var áberandi stíll á þessum tíma, og var vinsæll frá 1920 til 1926. Mikil tilraunastarfsemi og gróska átti sér stað í innilokuðu umhverfi greinarinnar þar sem erlendar kvikmyndir voru bannaðar um tíma. Á árunum 1916 til 1921 voru fantasíu kvikmyndir framleiddar í miklum mæli og litlar breytingar urðu á því. Strax eftir stríðið var ritskoðun afnumin og söguþræðirnir leiddust út í þema eiturlyfja, samfélagsvandamála, ótta, og vændis. Annars staðar þóttu þessar kvikmyndir óviðeigandi, en í þessu umhverfi þar sem tiltölulega mikið frelsi var til kvikmyndagerðar mynduðust þrír straumar (í Þýskalandi): Sjónarspilsmyndin, miðstéttardrama (kammerspiel), og þýskur expressjónismi.[1]

Expressjónismi tók fyrst á sig mynd ca. 1908 í málaralist og í leikhúsinu í gjörvallri Evrópu, en þó helst í Þýskalandi. Í málverkunum sjást ekki dempuð áhrif ljóss og skugga sem gefa verkunum raunsæja mynd af dýpt og massa. Formin eru stór, oft máluð í óraunverulegum litbrigðum og dökkum útlínum. Fígúrur eru framsettar langar, andlit eru lík grímum, og oft óttaleg. Byggingar sjást í óraunverulegri fjarvídd. Það var áskorun að framsetja þessi skekktu form í leiksviði kvikmynda, en í neðangreindri kvikmynd tókst vel að framkalla þessi stílbrigði sem sáust í expressjónískum málverkum.[2] 


Stíllinn er viðfastur í einni áhrifamestu kvikmynd þögla tímabilsins, Das Cabinet des Dr. Caligari (1920, Robert Wiene). Í stað þess að byggja hefðbundin leiksvið (úti og innandyra) var málað á bakgrunn og áhorfandinn sér þá hluta myndarinnar á tvívíðum fleti. Flest í myndrammanum, eins og gluggar, hurðir, stigar og tré, er skakkt eða brenglað. Formin virðast ná hátt upp sem gefur áhorfandanum tilfinningu fyrir lofthræðslu eða svima. Áhrifin koma enn frekar fram í förðun, búningum, og stórum birtuskilum í samblöndun ljóss og skugga. Leikurinn var ýktur í rykkjóttum eða dansandi hreyfingum.[3]


Stíllinn túlkar hvernig skynjun og tilfinningar eru viðloðandi hjá persónunum eins og hryllingur, örvænting og innilokunarkennd. Þessi ástönd endurspegluðu líðan fólks í Þýskalandi á tímabili fyrri heimsstyrjaldar.  Bærinn er málaður í harðskeyttum línum og endurteknum geometrískum formum, og mætti líkja strúktúr bygginganna við hvassar tennur. Þrúgandi tilfinning birtist í upphallandi línu sem virðist síga hratt niður á við á hægri hliðinni. Framsetningin á að vekja yfirþyrmandi tilfinningu þegar komið er að bænum og svo innilokunarkennd í þröngum götunum (þegar komið er lengra inn í bæinn).[4] 


Innandyra má sjá svipuð áhrif þar sem ósamhverfir gluggar eru skekkt form, þ.e.a.s. strúktúrinn virðist vera að falla saman í hvössu þríhyrningslaga formi, Einnig má sjá hvernig er málað á gólfið til að líkja eftir áhrifum sólarljóss. Þessi óraunverulegi heimur er svo ýktur enn frekar í mynstrum sem er varpað á vegginn með tilbúnum skuggum. Þetta framkallar dýpt og ákveðið skekkt sjónarhorn á formum myndrammans.[5]

                                                                                 

Í klassísku Hollywood kvikmyndunum er manneskjan helsta túlkunartækið og sviðssetningin og búningarnir eru umhverfisþættir sem virka sem aukaatriði. Expressjónískar kvikmyndir túlka manneskjuna með sviðssetningunni, þ.e.a.s. manneskjan og tilfinningar hennar teygjast og blandast inn í form leikmyndarinnar eins og má t.d. sjá í búningum í Caligari, en mynstur fatnaðar renna stundum saman við sviðsmyndina og verða eitt. Eins og sést í umræddri kvikmynd er sviðsmyndin því mikilvægt túlkunartæki, en í Þýskalandi var hún mikilvægasta tæki stílsins í kivkmyndagerð[6]

Heimildir


[1] Kristin Thompson og David Bordwell, Film History: An Introduction. (New York, USA: McGraw- Hill Education, 2019), 86-87.

[2] Sama heimild, 89-90.

[3] Julie Hubbert, „Modernism at the Movies: The Cabinet of Dr. Clagari and a Film Score Revisited,“ The Musical Quarterly, 88, nr. 1 (2005): 63.

[4] Josh Bailey, „Key examples of German Expressionist style to be found in… The Cabinet of Dr. Caligari A visual guide,“ Vefsíða Academia, sótt þann 2. febrúar 2020, https://www.academia.edu/33917506/Key_examples_of_German_Expressionist_style_to_be_found_in_The_Cabinet_of_Dr._Caligari_A_visual_guide?auto=download

[5] Sama heimild.

[6]Thompson og Bordwell, Film History, 90.

Popular posts from this blog

Pulp Fiction: Túlkun

  Heimildarmyndagerðamaðurinn John Grierson (1898-1972) lýsti heimildarmyndum sem skapandi framsetningu á raunveruleikanum (e. creative treatment of actuality). [1]  Oft er hægt að sjá sameiginleg einkenni í annars vegar heimildarmyndum og hins vegar skáldskap (hvíta tjaldsins). Í skáldskaparmyndinni  Pulp Fiction  (1994, Quentin Tarantino) má sjá hvernig leikstjórinn notar skapandi aðferð til að vísa í raunverulega sögu fyrri tíma og bera saman aðstæður nútímans við fortíðina, og einnig til að túlka aðalpersónur kvikmyndarinnar sem eru að knýja frásögnina áfram. Vincent Vega (John Travolta) og Mia Wallace (Uma Thurman) stíga inn í heim vinsællar menningar sjötta áratugarins þegar þau fara á veitingastaðinn  Jack Rabbit Slim´s  (mynd 1). Þar er starfsfólkið klætt upp sem sögulegar fígúrur þess tíma, eins og Buddy Holly og Marilyn Monroe. Þegar Mia stingur upp á veitingastaðnum, líkir hún Vega við Elvis Presley og segir að „Elvis manni“ myndi líka við þennan...

Dissected Buddha, 2011

Gonkar Gyatso, Dissected Buddha, 2011, samklipp, límmiðar, pensill á pappír, 280 x 229.9cm, Metropolitan Museum of Art, New York, USA. Flestir myndlistarmenn afmá hnitanet sem þeir nota til mælingar (sem auðveldar myndbygginguna), en athyglisvert er að  Gyatso  heldur því oftast í einhverju formi vegna þess að hann lítur á það sem tákn nútímalegrar framsetningar á leiðandi línum, eins þeim í gullna sniðinu. Ef litið er á verkið frá  búddískri  goðafræði, mætti túlka formin sem eru innan og utan við útlínur  Buddha , sem Mara, táknmið ills anda, tálsýnar og endurfæðingar. Skv. goðsögninni, sendi Mara her sinn til að freista  Buddha  með efnislegum og lostafullum gæðum, en þessi gæði eru einnig tákn ofbeldis. Þegar við rýnum í  fjöldan  af þessum smáu formum, dregur það athygli okkar frá hugtakinu  Buddha .  Gyatso  notar þessa framsetningu til að sýna okkur hvernig við missum sjónar á heildarmyndinni í nútíma neyslusamfélagi þeg...

Heimildaljósmyndun landslags í listrænum heimi Péturs Thomsen

 Pétur  Thomsen  (f. 1973), ljósmyndari, hefur á undanförnum árum fengið mikið lof hérlendis og erlendis fyrir ljósmyndaseríur sínar, sem fjalla um tilraunir mannsins til að ráðskast með náttúruna, og breyta henni í manngert  umhverfi.[1 ] Hér fjalla ég um eitt helsta verk hans,  Aðflutt landslag , og ber það saman við stefnu í landslagsljósmyndun sem kom á sjónarsviðið í  USA  u.þ.b. 1976, undir nafninu,  New   Topographics  (Hið manngerða  landslag).[2 ] Aðflutt landslag  er verk Péturs í heimildaljósmyndun Kárahnjúkavirkjunar, þar sem hann fór reglulega að mynda, en hann hóf verkefnið árið 2003, og var að mynda til ársins 2007. Myndirnar sína umbreytingu náttúrunnar af mannanna völdum á þessu tímabili, og má sjá hið manngerða landslag taka á sig mynd í mismunandi árstíðum, þar sem hann fór bæði á sumrin og veturna til að mynda, svo hægt sé að sjá breytinguna í landslaginu frá ári til  árs.[3 ] Pétur leggur áhe...